Ksylitol

Ksylitol to typ środka słodzącego o nazwie alkohol cukrowy i występuje w niektórych roślinach. Wygląda i smakuje jak cukier, ale ma o 40% mniej kalorii.

W przyrodzie ksylitol jest szeroko rozpowszechniony, choć występuje w małych  ilościach.  Można go znaleźć w niektórych owocach, jagodach, grzybach,  warzywach, twardym drewnie  (szczególnie brzozowym - Finowie nazywają go stąd  "brzozowym cukrem") i kolbach kukurydzy (stąd używany jest w pastach Jack N'Jill). W garści malin jest niespełna gram  ksylitolu. Nasze organizmy w swoim codziennym  metabolizmie używają ksylitolu, produkując go w ilości 15 gramów z różnych źródeł pokarmu.

Ksylitol ma bardzo niski indeks glikemiczny i nie powoduje skoków poziomu cukru i insuliny we krwi.

Jednym z ujemnych wpływów dodawania cukru (i syropów roślinnych o wysokiej zawartości fruktozy) jest to, że podnosi skokowo poziom cukru we krwi oraz stężenie insuliny.

Ksylitol ma także inne korzyści stomatologiczne:

  • - Zwiększa wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego, co jest dobre dla zębów i może również ochronić przed osteoporozą.
  • - Zwiększa produkcję śliny. Ślina zawiera wapń i fosforany, które odżywiają i pomagają w remineralizacji zębów.
  • - Zmniejsza kwasowość śliny, co prowadzi do mniejszej degradacji szkliwa zębów. 

Liczne badania wskazują że dzięki ksylitolowi, przez zastąpienie cukru, lub dodając go do codziennej diety, można zmniejszyć ubytki i próchnicę zębów od 30% aż do 85%.

American Academy of Pediatric Dentistry (AAPD) wydało rozporządzenie, które sugeruje, że ksylitol stanowi substytut cukru nie powodujący próchnicy. Wskazuje, że konieczne są dalsze badania nad wpływem ksylitolu na leczenie próchnicy u dzieci. 

Usta, nos i uszy są ze sobą połączone. Z tego powodu bakterie, które żyją w ustach mogą w końcu spowodować zapalenie ucha, które jest powszechnym problemem u dzieci. Okazuje się, że ksylitolem można pozbawiać pożywki niektóre z tych bakterii, w taki sam sposób, jak z bakteriami Streptococcus mutansW jednym z badań u dzieci z powtarzającymi się infekcjami ucha, dodanie do codziennej diety gum słodzonych ksylitolem zmniejszyło częstotliwość infekcji o 40%. Ksylitol pomaga również zwalczać drożdże Candida albicans, zmniejszając ich zdolność  przyklejania się do powierzchni ciała, gdzie mogą powodować zakażenia. 

Pozyskiwanie ksylitolu - różnice między ksylitolem z brzozy a tym z kukurydzy

Według http://xylitol.org/about-xylitol/corn-xylitol-vs-birch-xylitol/ ksylitol pochodzący z kukurydzy, jest tańszy, a co najważniejsze proces jego ekstrakcji jest bardziej przyjazny środowisku. Ekstrakcja xylan hemicellulose - bo tak nazywa się ksylitol w naukowym żargonie - jest drogim i wysoce zaawansowanym procesem. Stąd ogromne koszty produkcji i cena rynkowa znacznie mniej atrakcyjna niż zwykłego cukru z trzciny czy buraka. 

Impakt na środowisko w przypadku kukurydzy jest ograniczony ze względu na znacznie mniejsze zużycie pestycydów do jej uprawy. Kukurydza nie jest modyfikowana genetycznie i taka używana jest w pastach Jack N'Jill. Co więcej ksylitol nie jest dokładnie z ziarna kukurydzy, a z kolby już po zebraniu ziaren. Oznacza to, że wykorzystujemy właściwie odpad do ekstrakcji ksylitolu. Ogranicza to oczywiście ilość śmieci. 

Najważniejszą rzeczą jest jednak sposób pozyskiwania ksylitolu z brzozy. Kora zrywana jest z drzewa! Powoduje to, że drzewo jest zabijane, bo nie jest w stanie odbudować warstwy chroniącej pień. Zanim nowe drzewo będzie nadawało się do zbioru kory musi upłynąć minimum 15 lat! 

Sam proces ekstrakcji w przypadku kukurydzy jest bardziej efektywny i ekologiczny. Jest to naturalny proces wymiany jonowej wodoru, kwasu chlorowodorowego oraz pary. Odpady z tego procesu to woda - używana do nawadniania farm np. grzybów, które najczęściej są przy fabrykach ksylitolu, a pulpa jest paliwem. W procesie ekstrakcji z brzozy używany jest kwas siarkowy, przez co powstałe odpady nie nadają się do użytku w żadnym innym procesie. 

WSZYSTKIE fabryki ksylitolu są zobowiązane do posiadania wewnętrznych laboratoriów i kontroli jakości. 

Na rynku dostępne są dwa rodzaje ksylitolu: dla żywności i dla farmacji. Różnica polega głównie na poziomie oczyszczenia. Ale ona nadają się do spożycia. Jack N'Jill używa ksylitolu farmaceutycznego. 

Uwaga na ksylitol przy psach!

U ludzi ksylitol jest wchłaniany powoli i praktycznie nie ma wpływu na produkcję insuliny. Niestety tego samego nie można powiedzieć o psach. Gdy psy zjedzą ksylitol ich trzustka rozpoczyna produkcję dużych ilości insuliny, gdyż organy wewnętrzne psa odbierają ksylitol jak glukozę. Kiedy dojdzie do takiej sytuacji, komórki pobierają glukozę z krwiobiegu, a to może prowadzić do hipoglikemii (niski poziom cukru we krwi) i być wręcz śmiertelne dla psówKsylitol może mieć również szkodliwy wpływ na czynność wątroby u psów, w wysokich dawkach powodując nawet niewydolność wątroby. Należy pamiętać że już około 0,1g ksylitolu na kilogram masy ciała psa może mieć zgubny wpływ. Pies ważący 3 kg zachoruje po zjedzeniu już 0,3 g ksylitolu, a jest to mniej niż w pojedynczej gumie do żucia.